Non vos relínquam órphanos: véniam ad vos íterum, allelúja: et gaudébit cor vestrum, allelúia, alleluia...
Deus, qui hodiérna die corda fidélium Sancti Spíritus illustratióne docuísti: da nobis in eódem Spíritu recta sápere; et de ejus semper consolatióne gaudére. Per Dóminum... in unitáte ejúsdem Spíritus.
Da, quǽsumus, Ecclésiæ tuæ, miséricors Deus: ut, Sancto Spíritu congregáta, hostíli nullaténus incursióne turbétur. Per Dóminum... in unitáte ejúsdem.
At Saint-Eugène, Fr Henri-Marie Favelin, of the Fraternity of Saint Vincent Ferrer, is celebrating Holy Mass today in the Dominican Rite, the Mass Repleatur os meum laude tua alleluia ut possim cantare alleluia of the Ember Day.
The Roman Martyrology today, for tomorrow May 30, the 3rd day before the Kalends of June.
Statio ad Ss. duodecim Apostolos
Introitus. Ps. 70, 8 et 23. Repleátur os meum laude tua, allelúja: ut possim cantáre, allelúja: gaudébunt lábia mea, dum cantávero tibi, allelúja, allelúja. Ps. ibid., 1-2. In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: in justítia tua líbera me et éripe me. V. Glória Patri.
Kyrie, Gloria.
Oratio. Da, quǽsumus, Ecclésiæ tuæ, miséricors Deus: ut, Sancto Spíritu congregáta, hostíli nullaténus incursióne turbétur. Per Dóminum... in unitáte ejúsdem.
Léctio Joélis Prophétæ.
Joël. 2, 23-24 et 26-27.
Hæc dicit Dóminus Deus: Exsultáte, fílii Sion, et lætámini in Dómino, Deo vestro: quia dedit vobis doctórem justítiæ, et descéndere fáciet ad vos imbrem matutínum et serótinum, sicut in princípio. Et implebúntur áreæ fruménto et redundábunt torculária vino et óleo. Et comedétis vescéntes et saturabímini, et laudabilis nomen Dómini, Dei vestri, qui fecit mirabília vobíscum: et non confundátur pópulus me us in sempitérnum. Et sciétis, quia in médio Israël ego sum: et ego Dóminus, Deus vester, et non est ámplius: et non confundétur pópulus meus in ætérnum: ait Dóminus omnipotens.
Allelúja, allelúja. ℣. Sap 12, 1. O quam bonus et suávis est, Dómine, Spíritus tuus in nobis!
Allelúja. [Hic genuflectitur] ℣. Veni, Sancte Spíritus, reple tuorum corda fidélium: et tui amóris in eis ignem accénde.
Sequentia, ut in die Pentecostes.
Veni, Sancte Spíritus,
et emítte cǽlitus
lucis tuæ rádium.
Veni, pater páuperum;
veni, dator múnerum;
veni, lumen córdium.
Consolátor óptime,
dulcis hospes ánimæ,
dulce refrigérium.
In labóre réquies,
in æstu tempéries,
in fletu solácium.
O lux beatíssima,
reple cordis íntima
tuórum fidélium.
Sine tuo númine
nihil est in hómine,
nihil est innóxium.
Lava quod est sórdidum,
riga quod est áridum,
sana quod est sáucium.
Flecte quod est rígidum,
fove quod est frígidum,
rege quod est dévium.
Da tuis fidélibus,
in te confidéntibus,
sacrum septenárium.
Da virtútis méritum,
da salútis éxitum,
da perénne gáudium.
Amen. Allelúja.
✠ Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam.
Luc. 5, 17-26.
In illo témpore: Factum est in una diérum, et Jesus sedébat docens. Et erant pharisǽi sedéntes, et legis doctóres, qui vénerant ex omni castéllo Galilǽæ et Judǽæ et Jerúsalem: et virtus Dómini erat ad sanándum eos. Et ecce, viri portántes in lecto hóminem, qui erat paralýticus: et quærébant eum inférre, et pónere ante eum. Et non inveniéntes, qua parte illum inférrent præ turba, ascendérunt supra tectum, et per tégulas summisérunt eum cum lecto in médium ante Jesum. Quorum fidem ut vidit, dixit: Homo, remittúntur tibi peccáta tua. Et cœpérunt cogitáre scribæ et pharisǽi, dicéntes: Quis est hic, qui lóquitur blasphémias ? Quis potest dimíttere peccáta nisi solus Deus? Ut cognóvit autem Jesus cogitatiónes eórum, respóndens dixit ad illos: Quid cogitátis in córdibus vestris? Quid est facílius dicere: Dimittúntur tibi peccáta, an dícere: Surge et ámbula? Ut autem sciatis quia Fílius hóminis habet potestátem in terra dimitténdi peccáta (ait paralýtico): Tibi dico, surge, tolle lectum tuum et vade in domum tuam. Et conféstim consúrgens coram illis, tulit lectum, in quo jacébat: et ábiit in domum suam, magníficans Deum. Et stupor apprehéndit omnes et magnificábant Deum. Et repléti sunt timóre, dicéntes: Quia vídimus mirabília hódie.
Credo.
Alma chorus Domini, the sequence sung at Saint-Eugène for Friday in the Octave of Pentecost, was sung at the Offertory; it is from the ancient Rite of Paris and is a 10th century composition from Aquitaine. The text describes the divine Names, from Sacred Scripture, and is drawn from the work of Saint Isidore of Seville, chiefly his Etymologiae. (And I did at one point hunt up where Saint Isidore attributes vermis to Him and the source in the Sacred Text but have of course forgotten the locations.) Dr de Villiers's page about the sequentiae sung during the Octave in Paris is here.
Offertorium. Ps. 145, 2. Lauda, ánima mea, Dóminum: laudabo Dóminum in vita mea: psallam Deo meo, quámdiu ero, allelúia.
Luc. 5, 17-26.
In illo témpore: Factum est in una diérum, et Jesus sedébat docens. Et erant pharisǽi sedéntes, et legis doctóres, qui vénerant ex omni castéllo Galilǽæ et Judǽæ et Jerúsalem: et virtus Dómini erat ad sanándum eos. Et ecce, viri portántes in lecto hóminem, qui erat paralýticus: et quærébant eum inférre, et pónere ante eum. Et non inveniéntes, qua parte illum inférrent præ turba, ascendérunt supra tectum, et per tégulas summisérunt eum cum lecto in médium ante Jesum. Quorum fidem ut vidit, dixit: Homo, remittúntur tibi peccáta tua. Et cœpérunt cogitáre scribæ et pharisǽi, dicéntes: Quis est hic, qui lóquitur blasphémias ? Quis potest dimíttere peccáta nisi solus Deus? Ut cognóvit autem Jesus cogitatiónes eórum, respóndens dixit ad illos: Quid cogitátis in córdibus vestris? Quid est facílius dicere: Dimittúntur tibi peccáta, an dícere: Surge et ámbula? Ut autem sciatis quia Fílius hóminis habet potestátem in terra dimitténdi peccáta (ait paralýtico): Tibi dico, surge, tolle lectum tuum et vade in domum tuam. Et conféstim consúrgens coram illis, tulit lectum, in quo jacébat: et ábiit in domum suam, magníficans Deum. Et stupor apprehéndit omnes et magnificábant Deum. Et repléti sunt timóre, dicéntes: Quia vídimus mirabília hódie.
Credo.
Alma chorus Domini, the sequence sung at Saint-Eugène for Friday in the Octave of Pentecost, was sung at the Offertory; it is from the ancient Rite of Paris and is a 10th century composition from Aquitaine. The text describes the divine Names, from Sacred Scripture, and is drawn from the work of Saint Isidore of Seville, chiefly his Etymologiae. (And I did at one point hunt up where Saint Isidore attributes vermis to Him and the source in the Sacred Text but have of course forgotten the locations.) Dr de Villiers's page about the sequentiae sung during the Octave in Paris is here.
Offertorium. Ps. 145, 2. Lauda, ánima mea, Dóminum: laudabo Dóminum in vita mea: psallam Deo meo, quámdiu ero, allelúia.
Secreta. Sacrifícia, Dómine, tuis obláta conspéctibus, ignis ille divínus absúmat, qui discipulórum Christi, Fílii tui, per Spíritum Sanctum corda succéndit. Per eúndem Dóminum... in unitáte ejúsdem.
Præfatio, Communicántes et Hanc ígitur, ut in die Pentecostes.
Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Qui, ascéndens super omnes cælos sedénsque ad déxteram tuam, promíssum Spíritum Sanctum hodierna die in fílios adoptiónis effúdit. Quaprópter profúsis gáudiis totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ Virtútes atque angélicæ Potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:
Sanctus, Benedictus, Agnus Dei.
Communio. Joann. 14, 18. Non vos relínquam órphanos: véniam ad vos íterum, allelúja: et gaudébit cor vestrum, allelúja.
Postcommunio. Súmpsimus, Dómine, sacri dona mystérii: humiliter deprecántes; ut, quæ in tui commemoratiónem nos fácere præcepísti, in nostræ profíciant infirmitátis auxílium: Qui vivis.
✠ ✠ ✠
Concéde, miséricors Deus, fragilitáti nostræ præsídium; ut, qui sanctæ Dei Genitrícis memóriam ágimus; intercessiónis ejus auxílio, a nostris iniquitátibus resurgámus. Per Christum Dóminum nóstrum.
Deus, a quo sancta desidéria, recta consília, et justa sunt ópera: da servis tuis illam, quam mundus dare non potest, pacem; ut et corda nostra mandátis tuis dédita, et hóstium subláta formídine, témpora sint tua protectióne tranquílla. Per Dóminum.
Deus, qui caritátis dona per grátiam Sancti Spíritus tuórum fidélium córdibus infudísti: da fámulis et famulábus tuis, pro quibus tuam deprecámur cleméntiam, salútem mentis et córporis; ut te tota virtúte díligant, et quæ tibi plácita sunt, tota dilectióne perfíciant. Per Dóminum.
Hic [fons baptismalis, in benedictione in Sabbato Sancto] ómnium peccatórum máculæ deleántur: hic natúra ad imáginem tuam cóndita, et ad honórem sua reformáta princípii, cunctis vetustátis squalóribus emundétur: ut omnis homo, sacraméntum hoc regeneratiónis ingréssus, in veræ innocéntiæ novam infántiam renascátur. Per Dominum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: Qui ventúrus est judicáre vivos et mórtuos et sǽculum per ignem. R. Amen.
Laus Deo Virginique Matri
Comments
Post a Comment