Símile est regnum cœlórum hómini negotiatóri, quærénti bonas margarítas: invénta autem una pretiósa margaríta, dedit ómnia sua, et comparávit eam...

Deus, qui in tuæ caritátis exémplum ad fidelium redemptionem sanctum Petrum Ecclésiam tuam nova prole fœcundáre divínitus docuísti: ipsíus nobis intercessióne concéde; a peccáti servitúte solútis, in cœlésti pátria perpétua libertáte gaudére: Qui vivis et regnas.

Deus, qui nos ánnua beátæ Agnetis Vírginis et Martyris tuæ sollemnitáte lætíficas: da, quǽsumus; ut, quam venerámur officio, étiam piæ conversatiónis sequámur exémplo. Per Dóminum.

Deus, qui beátum Cyríllum Confessórem tuum atque Pontíficem divínæ maternitátis beatíssimæ Vírginis Mariae assertórem invíctum effecísti: concéde, ipso intercedénte; ut, qui vere eam Genetrícem Dei crédimus, matérna ejúsdem protectióne salvémur. Per eúndem Dóminum.

 

Today is Wednesday in the 3rd week post Epiphaniam and the feast of the Confessor Saint Peter Nolasco, whose Mass is Justus ut palma florebit. It is also the 'second feast' of the Virgin and Martyr Saint Agnes, to which belongs the proper Mass Vultum tuum deprecabuntur. It is the Octave of Saint Agnes, isn't it; I believe that there is no explicit confirmation in the historical record that this is the rationale for this 'second feast' of the great Martyr but it is that effectively, certainly. I suspect of course that it isn't kept, even as a commemoration, at either Saint-Eugène or at Le Barroux.

However, the Blessed Cardinal Schuster writes that:

The most recent authorities on the rubrics are of opinion that this second feast of the famous Roman martyr is merely that of the Octave of her natalis. The ancient Sacramentaries, however, show most clearly that today is celebrated the actual temporal birth of St Agnes, so much so that they call this feast Santae Agnae de nativitate to distinguish it from the other which they term de passione sua. 

The Gelasian Sacramentary expresses itself with the utmost precision on this point: Sic enim ab exordto sui usque in finem beati certaminis extitit gloriosa, ut ejus nec initium debeamus praeterire, nec finem.

The Church usually celebrates the day of a saint's death as his natalis; but at Rome, the early popes made an exception to this rule for St Agnes, and on account of the fame which her cultus acquired, the day on which she was born to divine grace and to the light of this world was also solemnized. 

In later times the scholastics, speaking of the feasts of the nativity of the Baptist and of the Blessed Virgin, declared that the Church celebrates these two births alone with liturgical rites because all the others were stained by original sin. The ancient feast Sanctae Agnae de nativitate does not, however, oppose the teaching of the theologians, since in this case no privilege in any way detracting from baptism is concerned, but it merely celebrates the glories of the most pure martyr who was filled with divine grace from her cradle. Further, the object of this feast is not the birth of St Agues qua talis, but, as is usual to this day when the Church  solemnizes the centenary of the birth of any of the saints, the occurrence of the birthday is taken advantage of to honour and celebrate directly the eminent sanctity of this most valiant and spotless Roman Virgin.

The Servant of God Abbot Guéranger (much more exercised by the feast of Blessed Charlemagne, which also occurs today) writes, suggesting a different rationale:

Five days after the martyrdom of the Virgin Emerentiana, the parents of the glorious Saint Agnes visited the tomb of their child, during the night, there to weep and pray. It was the eighth day since her martyrdom. Whilst they were thinking upon the cruel death which, though it had enriched their child with a Martyr's palm, had deprived them of her society, Agnes suddenly appeared to them: she was encircled with a bright light, and wore a crown on her head, and was surrounded by a choir of virgins of dazzling beauty. On her right hand, there stood a beautiful white lamb, the emblem of her Divine Spouse. Turning towards her parents, she said to them, "Weep not over my death: for I am now in heaven, together with these virgins, living with Him, whom I loved on earth with my whole soul." 

It is to commemorate this glorious apparition that the holy Church has instituted this Feast, which is called Saint Agnes' Second Feast (Sanctae Agnetis secundo).

Gregory DiPippo at New Liturgical Movement reviewed the status quaestionis in this post last year.

At Le Barroux, the commemoratio of the Holy Doctor Saint Cyril of Alexandria is kept (am unsure as usual whether this means the Sunday Mass with commemoration of the feast or if it refers to the rank of the feast in the monastic Office); the Mass in the Missale Romanum is In medio Ecclesiae aperuit os eius (the orations are in Justus ut palma infra).

The monks sang the Mass In medio Ecclesiae.

Hmm. I will add Justus ut palma florebit and Vultum tuum deprecabuntur here.

The Roman Martyrology today, for tomorrow the 4th day before the Kalends of February.

Introitus. Ps. 91, 13-14. Justus ut palma florébit: sicut cedrus Líbani multiplicábitur: plantátus in domo Dómini: in átriis domus Dei nostri. (T.P. Allelúja, allelúja.) Ps. ibid., 2. Bonum est confitéri Dómino: et psállere nómini tuo, Altíssime. ℣. Glória Patri.

Kyrie, Gloria.

Oratio. Deus, qui in tuæ caritátis exémplum ad fidelium redemptionem sanctum Petrum Ecclésiam tuam nova prole fœcundáre divínitus docuísti: ipsíus nobis intercessióne concéde; a peccáti servitúte solútis, in cœlésti pátria perpétua libertáte gaudére: Qui vivis et regnas.

Et fit Commemoratione Sanctae Agnetis secundo ut in Missa sequenti.

Oratio. Deus, qui nos ánnua beátæ Agnetis Vírginis et Martyris tuæ sollemnitáte lætíficas: da, quǽsumus; ut, quam venerámur officio, étiam piæ conversatiónis sequámur exémplo. Per Dóminum.

Oratio. Deus, qui beátum Cyríllum Confessórem tuum atque Pontíficem divínæ maternitátis beatíssimæ Vírginis Mariae assertórem invíctum effecísti: concéde, ipso intercedénte; ut, qui vere eam Genetrícem Dei crédimus, matérna ejúsdem protectióne salvémur. Per eúndem Dóminum.

Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Corínthios.
1. Cor. 4, 9-14.
Fratres: Spectáculum facti sumus mundo et Angelis et homínibus. Nos stulti propter Christum, vos autem prudéntes in Christo: nos infírmi, vos autem fortes: vos nóbiles, nos autem ignóbiles. Usque in hanc horam et esurímus, et sitímus, et nudi sumus, et cólaphis cǽdimur, et instábiles sumus, et laborámus operántes mánibus nostris: maledícimur, et benedícimus: persecutiónem pátimur, et sustinémus: blasphemámur, et obsecrámus: tamquam purgaménta hujus mundi facti sumus, ómnium peripséma usque adhuc. Non ut confúndant vos, hæc scribo, sed ut fílios meos caríssimos móneo: in Christo Jesu, Dómino nostro.

Graduale. Ps. 36, 30-31. Os justi meditábitur sapiéntiam, et lingua ejus loquétur judícium. ℣. Lex Dei ejus in corde ipsíus: et non supplantabúntur gressus ejus.

Allelúja, allelúja. ℣. Ps. 111, 1. Beátus vir, qui timet Dóminum: in mandátis ejus cupit nimis. Allelúja.

Post Septuagesimam, omissis Allelúja et Versu sequenti, dicitur:

Tractus. Ps. 111, 1-3. Beátus vir, qui timet Dóminum: in mandátis ejus cupit nimis. ℣. Potens in terra erit semen ejus: generátio rectórum benedicétur. ℣. Glória et divítiæ in domo ejus: et justítia ejus manet in sǽculum sǽculi.

Tempore autem Pascháli emíttitur Graduale, et ejus loco dicitur:

Allelúja, allelúja. ℣. Ps. 111, 1. Beátus vir, qui timet Dóminum: in mandátis ejus cupit nimis. Allelúja. ℣. Osee 14, 6. Justus germinábit sicut lílium: et florébit in ætérnum ante Dóminum. Allelúja.

✠ Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam.
Luc. 12, 32-34.
In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Nolíte timére, pusíllus grex, quia complácuit Patri vestro dare vobis regnum. Véndite quæ possidétis, et date eleemósynam. Fácite vobis sácculos, qui non veteráscunt, thesáurum non deficiéntem in cœlis: quo fur non apprópiat, neque tínea corrúmpit. Ubi enim thesáurus vester est, ibi et cor vestrum erit.

Offertorium. Ps. 20, 2-3. In virtúte tua, Dómine, lætábitur justus, et super salutáre tuum exsultábit veheménter: desidérium ánimæ ejus tribuísti ei. (T.P. Allelúja.)

Secreta. Laudis tibi. Dómine, hóstias immolámus in tuorum commemoratióne Sanctórum quibus nos et præséntibus éxui malis confídimus et futúris. Per Dóminum.

Secreta. Super has, quǽsumus, Dómine, hóstias benedíctio copiósa descéndat: quæ et sanctificatiónem nobis cleménter operétur, et de Mártyrum nos sollemnitáte lætíficet. Per Dóminum.

Secreta. Múnera nostra, omnípotens Deus, benígnus réspice: et, intercedénte beáto Cyríllo, præsta; ut unigénitum tuum Jesum Christum, Dóminum nostrum in tua tecum glória coætérnum, in córdibus nostris digne suscípere mereámur: Qui tecum. 

Sanctus, Benedictus, Agnus Dei.

Communio. Matth. 19, 28 et 29. Amen, dico vobis: quod vos, qui reliquístis ómnia et secúti estis me, céntuplum accipiétis, et vitam ætérnam possidébitis. (T.P. Allelúja.)

Postcommunio. Refécti cibo potúque cœlésti, Deus noster, te súpplices exorámus: ut, in cujus hæc commemoratióne percépimus, ejus muniámur et précibus. Per Dóminum.

Postcommunio. Súmpsimus, Dómine, celebritátis ánnuæ votiva sacraménta: præsta, quǽsumus; ut et temporális vitæ nobis remédia prǽbeant et ætérnæ. Per Dóminum.

Postcommunio. Divínis, Dómine, refécti mystériis, te supplices deprecámur: ut, exémplis et méritis beáti Cyrílli Pontíficis adjúti, sanctíssimæ Genetríci Unigéniti tui digne famulári valeámus: Qui tecum vivit.

✠     ✠      ✠

The Mass of the 'second' feast of the glorious Virgin and Martyr Saint Agnes, Vultum tuum deprecabuntur.

Introitus. Ps. 44,13,15 et 16. Vultum tuum deprecabúntur omnes dívites plebis: adducántur Regi Vírgines post eam: próximæ ejus adducántur tibi in lætítia et exsultatióne. Ps. ibid., 2. Eructávit cor meum verbum bonum: dico ego ópera mea Regi. V. Glória Patri.

Kyrie, Gloria.

Oratio. Deus, qui nos ánnua beátæ Agnetis Vírginis et Martyris tuæ sollemnitáte lætíficas: da, quǽsumus; ut, quam venerámur officio, étiam piæ conversatiónis sequámur exémplo. Per Dóminum.

Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Corinthios.
2. Cor. 10, 17-18; 11, 1-2.
Fratres: Qui gloriátur, in Dómino glorietur. Non enim, qui seípsum comméndat, ille probátus est; sed quem Deus comméndat. Utinam sustinerétis módicum quid insipiéntiæ meæ, sed ei supportáte me: ǽmulor enim vos Dei æmulatióne. Despóndi enim vos uni viro vírginem castam exhibére Christo.

Graduale. Ps. 44, 5. Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde et regna. V. Propter veritátem et mansuetúdinem et justítiam: et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.

Allelúja, allelúja. V. Ibid., 15 et 16. Adducéntur Regi Vírgines post eam: próximæ ejus afferéntur tibi in lætítia. Allelúja.

Post Septuagesimam, omissis Allelúja et Versu sequenti, dicitur:

Tractus. Ps. 44, 11 et 12. Audi, fília, et vide, et inclína aurem tuam: quia concupívit Rex speciem tuam. V. Ibid., l, 8 et 10. Vultum tuum deprecabúntur omnes dívites plebis: fíliæ regum in honóre tuo. V. Ib., 15-16. Adducéntur Regi Vírgines post eam: próximæ ejus afferéntur tibi. V. Afferéntur in lætítia et exsultatióne: adducántur in templum Regis.

✠ Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Matth. 13, 44-52.
In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis parábolam hanc: Símile est regnum cœlórum thesáuro abscóndito in agro: quem qui invénit homo, abscóndit, et præ gáudio illíus vadit, et vendit univérsa, quæ habet, et emit agrum illum. Iterum símile est regnum cœlórum hómini negotiatóri, quærénti bonas margarítas. Invénta autem una pretiósa margaríta, ábiit, et véndidit ómnia, quæ hábuit, et emit eam. Iterum símile est regnum cœlórum sagénæ, missæ in mare ei ex omni génere píscium congregánti. Quam, cum impléta esset, educéntes, et secus litus sedéntes, elegérunt bonos in vasa, malos autem foras misérunt. Sic erit in consummatióne sǽculi: exíbunt Angeli, et separábunt malos de médio justórum, et mittent eos in camínum ignis: ibi erit fletus et stridor déntium. Intellexístis hæc ómnia? Dicunt ei: Etiam. Ait illis: Ideo omnis scriba doctus in regno cœlórum símilis est hómini patrifamílias, qui profert de thesáuro suo nova et vétera.

Offertorium. Ps. 44, 3. Diffúsa est grátia in lábiis tuis: proptérea benedíxit te Deus in ætérnum, et in sǽculum sǽculi.

Secreta. Super has, quǽsumus, Dómine, hóstias benedíctio copiósa descéndat: quæ et sanctificatiónem nobis cleménter operétur, et de Mártyrum nos sollemnitáte lætíficet. Per Dóminum.

Sanctus, Benedictus, Agnus Dei.

Communio. Matth. 13, 45-46. Símile est regnum cœlórum hómini negotiatóri, quærénti bonas margarítas: invénta autem una pretiósa margaríta, dedit ómnia sua, et comparávit eam.

Postcommunio. Súmpsimus, Dómine, celebritátis ánnuæ votiva sacraménta: præsta, quǽsumus; ut et temporális vitæ nobis remédia prǽbeant et ætérnæ. Per Dóminum.

✠    ✠     ✠

Concéde, miséricors Deus, fragilitáti nostræ præsídium; ut, qui sanctæ Dei Genitrícis memóriam ágimus; intercessiónis ejus auxílio, a nostris iniquitátibus resurgámus. Per Christum Dóminum nóstrum.

Deus, a quo sancta desidéria, recta consília, et justa sunt ópera: da servis tuis illam, quam mundus dare non potest, pacem; ut et corda nostra mandátis tuis dédita, et hóstium subláta formídine, témpora sint tua protectióne tranquílla. Per Dóminum.

Deus, qui caritátis dona per grátiam Sancti Spíritus tuórum fidélium córdibus infudísti: da fámulis et famulábus tuis, pro quibus tuam deprecámur cleméntiam, salútem mentis et córporis; ut te tota virtúte díligant, et quæ tibi plácita sunt, tota dilectióne perfíciant. Per Dóminum.

Laus Deo Virginique Matri